3787454 347

ماه محرم ، ماه عزاداری و ماه حزن و غم اهل بیت علیه السلام است . ماهی است که قطب عالم امکان ، امام زمان علیه السلام نیز محزون است .گریه رهبری

بر تمامی شیعیان و پیروان اهل بیت نیز لازم است که خود را به لباس غزا زینت دهند و در ظاهر و باطن عزادار سید و سالار شهیدان علیه السلام باشند .

در روایات وارده از اهل بیت علیهم السلام نیز بر عزاداری و گریه بر مصایب سید الشهدا علیه السلام تاکید فراوانی شده است .

در این مقام قصد داریم احادیثی که بیان کننده فضیلت و اجر و ثواب گریه بر سید الشهدا علیه السلام است را بیان کنیم .

 

آمرزش گناهان

از جمله روایت ها روایتشخصی به نام «رَيَّانِ بْنِ شَبِيبٍ» که از شیعیان و اصحاب مورد وثوق امام رضا و امام جواد علیهما السلام بوده است و بنا به نقلی دایی معتصم خلیفه عباسی و به نقلی دیگر دایی مآمون بود و سه بار مشمول دعای پر برکت امام رضا بوده است.

ریان بن شبیب می گوید : دَخَلْتُ‏ عَلَى‏ الرِّضَا ع‏ فِي‏ أَوَّلِ‏ يَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ فقال : … يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ بَكَيْتَ عَلَى الْحُسَيْنِ حَتَّى تَصِيرَ دُمُوعُكَ عَلَى خَدَّيْكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتَهُ صَغِيراً كَانَ أَوْ كَبِيراً قَلِيلًا كَانَ أَوْ كَثِيراً[1] روز اول محرم خدمت امام رضا علیه السلام رسیدم و آن حضرت فرمود … ای پسر شبیب اگر بر حسین علیه السلام گریه کنی به قدری که اشکهایت بر گونه هایت جاری شود خداوند تمام گناه های کبیره و صغیره ، کم یا زیادش را می بخشد.

در روایت دیگری امام صادق علیه السلام علیه السلام تاثیر اشک بر حسین علیه السلام را فراتر می برد و می فرماید :مَنْ ذُكِرْنَا عِنْدَهُ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ وَ لَوْ مِثْلَ جَنَاحِ بَعُوضَةٍ [الذُّبَابِ‏] غُفِرَ لَهُ ذُنُوبُهُ وَ لَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْر [2]

كسى كه نام ما نزد او برده شود و از چشمانش اشک بيايد اگر چه به قدر بال پشه باشد گناهانش آمرزيده شود و لو به اندازه روى درياها باشد.

 

حرام شدن بر جهنم

و در حدیث دیگری می فرماید: مَنْ ذُكِرْنَا عِنْدَهُ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ حَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ عَلَى النَّارِ.

كسى كه ما را نزد او ياد كنند پس از چشمانش اش بيايد خداوند متعال صورتش را بر آتش حرام مى‏نمايد.

سكونت در بهشت

از برکات دیگری که برای گریه ی بر حسین علیه السلام است ورود در بهشت است .

امام باقر از پدرش امام سجاد علیهما السلام روایت می کند که فرمود: أَيُّمَا مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَيْنَاهُ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍ‏ع دَمْعَةً حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ بَوَّأَهُ اللَّهُ بِهَا فِي الْجَنَّةِ غُرَفاً يَسْكُنُهَا أَحْقَاباً وَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَيْنَاهُ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ فِينَا- لِأَذًى مَسَّنَا مِنْ عَدُوِّنَا فِي الدُّنْيَا بَوَّأَهُ اللَّهُ بِهَا فِي الْجَنَّةِ مُبَوَّأَ صِدْقٍ وَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ مَسَّهُ أَذًى فِينَا فَدَمَعَتْ عَيْنَاهُ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ مِنْ مَضَاضَةِ مَا أُوذِيَ فِينَا صَرَفَ اللَّهُ عَنْ وَجْهِهِ الْأَذَى وَ آمَنَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ سَخَطِهِ وَ النَّارِ.[3]

هر مؤمنى كه بخاطر شهادت حسین بن علىّ عليهما السّلام گريه كند تا اشکش بر گونه‏هايش جارى گردد خداوند منّان غرفه‏اى در بهشت به او دهد كه مدّت‏ها در آن ساكن گردد و هر مؤمنى بخاطر ايذاء و آزارى كه از دشمنان ما در دنيا به ما رسيده گريه كند تا اشگش بر گونه‏هايش جارى شود خداوند متعال در بهشت به او جايگاه شايسته‏اى دهد و هر مؤمنى در راه ما اذيت و آزارى به او رسد پس بگريد تا اشگش بر گونه‏هايش جارى گردد خداوند متعال آزار و ناراحتى را از او بگرداند و در روز قيامت از غضب و آتش دوزخ در امانش قرار دهد.

در حدیث دیگری امام صادق علیه السلام ارزش اشکهایی که در مصیبت امام حسین علیه السلام ریخته شده یا بیان می کند و می فرماید :وَ مَنْ ذُكِرَ الْحُسَيْنُ ع عِنْدَهُ فَخَرَجَ مِنْ عَيْنِهِ [عَيْنَيْهِ‏] مِنَ الدُّمُوعِ مِقْدَارُ جَنَاحِ ذُبَابٍ كَانَ ثَوَابُهُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَمْ يَرْضَ لَهُ بِدُونِ الْجَنَّةِ.[4]

كسى كه يادى از حضرت حسين بن على عليهما السّلام نزدش بشود و از چشمش به مقدار بال مگس اشك خارج شود اجر او بر خدا است و حقتعالى به كمتر از بهشت براى او راضى نيست.

آری اشکی که بر حسین علیه السلام ریخته می شود متاع پر ارزشی است . چنانچه گاهی جواهر ، الماسی یا چیز پر ارزشی پیدا می شود ، می گویند آنقدر پر ارزش است که کسی نتوانسته ارزش آن را تعیین کند ، اشک بر حسین علیه السلام گرانبها تر از همه ی اینهاست چنانچه ذات اقدس احدیت که خریدار با انصافی است به قیمت کمتر از بهشت این اشک ها را نمی خرد .

مستثناء در اجر

امام صادق علیه السلام که خود متاع شناس است می فرماید :إِنَّ الْبُكَاءَ وَ الْجَزَعَ مَكْرُوهٌ لِلْعَبْدِ فِي كُلِّ مَا جَزِعَ- مَا خَلَا الْبُكَاءَ وَ الْجَزَعَ عَلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍ‏ع فَإِنَّهُ فِيهِ مَأْجُورٌ.[5]

براى بنده جزع نمودن و گريستن در تمام امور مكروه و ناپسند است مگر گريستن و جزع كردن بر حسين بن علىّ عليهما السّلام زيرا شخص در اين گريستن مأمور و مثاب مى‏باشد.

حضور اهل بیت هنگام مرگ و سهولت مرگ

مِسْمَعِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ كِرْدِينٍ الْبَصْرِيِّ می گوید که خدمت امام صادق علیه السلام رسیدم

قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَا مِسْمَعُ أَنْتَ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ أَ مَا تَأْتِي قَبْرَ الْحُسَيْنِ ع قُلْتُ لَا أَنَا رَجُلٌ مَشْهُورٌ عِنْدَ أَهْلِ الْبَصْرَةِ وَ عِنْدَنَا مَنْ يَتَّبِعُ هَوَى هَذَا الْخَلِيفَةِ وَ عَدُوُّنَا كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ القَبَائِلِ مِنَ النُّصَّابِ وَ غَيْرِهِمْ وَ لَسْتُ آمَنُهُمْ أَنْ يَرْفَعُوا حَالِي عِنْدَ وُلْدِ سُلَيْمَانَ فَيُمَثِّلُونَ بِي قَالَ لِي أَ فَمَا تَذْكُرُ مَا صُنِعَ بِهِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَتَجْزَعُ قُلْتُ إِي وَ اللَّهِ وَ أَسْتَعْبِرُ لِذَلِكَ حَتَّى يَرَى أَهْلِي أَثَرَ ذَلِكَ عَلَيَّ فَأَمْتَنِعُ مِنَ الطَّعَامِ حَتَّى يَسْتَبِينَ ذَلِكَ فِي وَجْهِي قَالَ رَحِمَ اللَّهُ دَمْعَتَكَ- أَمَا إِنَّكَ مِنَ الَّذِينَ يُعَدُّونَ مِنْ أَهْلِ الْجَزَعِ لَنَا وَ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ يَخَافُونَ لِخَوْفِنَا وَ يَأْمَنُونَ إِذَا أَمِنَّا أَمَا إِنَّكَ سَتَرَى عِنْدَ مَوْتِكَ حُضُورَ آبَائِي لَكَ- وَ وَصِيَّتَهُمْ مَلَكَ الْمَوْتِ بِكَ وَ مَا يَلْقَوْنَكَ بِهِ مِنَ الْبِشَارَةِ أَفْضَلُ وَ لَمَلَكُ الْمَوْتِ أَرَقُّ عَلَيْكَ وَ أَشَدُّ رَحْمَةً لَكَ مِنَ الْأُمِّ الشَّفِيقَةِ عَلَى وَلَدِهَاقَالَ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ وَ اسْتَعْبَرْتُ مَعَهُ- فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَى خَلْقِهِ بِالرَّحْمَةِ وَ خَصَّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ بِالرَّحْمَةِ [6]

امام صادق علیه السلام به من فرمود ای مسمع تو از اهل عراق هستی آیا به زیارت قبر حسین علیه السلام میروی ؟

عرض کردم نخیر ، من در نزد مردم بصره فرد مشهوری هستم و نزد ما افرادی هستند که طرفدار خلیفه هستند و دشمنانمان نیز از اهل قبایل ناصبی و غیر آنها زیاد است ، در امان نیستم از اینکه گزارش کار مرا به پسر سلیمان ببرند و او با من کاری کند که مورد عبرت بقیه قرار بگیرم .

حضرت فرمود آیا آنچه بر حسین علیه السلام گذشت را یاد می کنی ؟ گفتم آری

فرمود آیا به جزع می آیی ؟ عرض کردم به خدا سوگند آری و بخاطر یاد کردن آن حضرت چنان محزون می شود که خانواده ام اثر آن را در من مشاهده می کنند و از غذا خوردن امتناع می کنم  تا و اثر حزن  در چهره ام واضح می گردد .

حضرت فرمود خداوند بر اشک تو رحمت کند (بخاطر اشکت رو را رحمت کند) بدان همانا تو از کسانی هستی بخاطر ما جزع می کنند و از کسانی هستی که با شادی ما شاد می شوند و با محزون شدن ما محزون می شوند  و با خائف شدن ما خائف می شوند و با در امان بودن ما احساس امنیت می کنند

توجه داشته باش حتما هنگام مرگ اجدادم را بالاى سرت خواهى ديد كه سفارش تو را به ملک الموت می کنند و بشارتى كه به تو خواهند داد برتر و بالاتر از هر چيزى است

و خواهى ديد كه ملك الموت از مادر مهربان به فرزندش به تو مهربان‏تر و رحيم‏تر خواهد بود.

مسمع مى‏گويد: سپس حضرت گريستند و اشکهاى مباركشان جارى شد و من نيز با آن جناب اشگ ريختم، پس از آن حضرت فرمودند: شکر خدایی را که ما را با رحمتش بر خلایق برتری داد و ما را به رحمتش اختصاص داد .

جلب رحمت خداوند

در ادامه حدیث امام فرمود : يَا مِسْمَعُ إِنَّ الْأَرْضَ‏ وَ السَّمَاءَ لَتَبْكِي مُنْذُ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع رَحْمَةً لَنَا وَ مَا بَكَى لَنَا مِنَ الْمَلَائِكَةِ أَكْثَرُ- وَ مَا رَقَأَتْ دُمُوعُ الْمَلَائِكَةِ مُنْذُ قُتِلْنَا وَ مَا بَكَى أَحَدٌ رَحْمَةً لَنَا وَ لِمَا لَقِينَا إِلَّا رَحِمَهُ اللَّهُ- قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ الدَّمْعَةُ مِنْ عَيْنِهِ

اى مسمع از هنگامى كه امير المؤمنين عليه السّلام کشته شد زمين و آسمان بر ما ترحم نموده و مى‏گريند و موجودى بيشتر از فرشتگان بر ما گريه نكرده است، ايشان اشك‏هايشان لا ينقطع جارى بوده و هرگز قطع نمى‏شود.

توجّه داشته باش احدى بخاطر ترحم بما و بجهت مصائبى كه بر ما وارد شده گريه نمى‏كند مگر آنكه قبل از آمدن اشک از چشمش حقتعالى او را رحمت خواهد نمود .

اشکی که بر حسین علیه السلام ریخته شود آتش جهنم را خاموش می کند

همچنین فرمود : فَإِذَا سَالَتْ دُمُوعُهُ عَلَى خَدِّهِ فَلَوْ أَنَّ قَطْرَةً مِنْ دُمُوعِهِ سَقَطَتْ فِي جَهَنَّمَ لَأَطْفَأَتْ حَرَّهَا حَتَّى لَا يُوجَدَ لَهَا حَرٌّ

و وقتى اشک‏ها بر گونه‏هايش جارى گشت در صورتى كه يك قطره از آنها در جهنّم بيفتد حرارت و آتش آن را خاموش و آرام مى‏كند كه ديگر براى آن حرارتى پيدا نمى‏شود.

شادی در هنگام مرگ و ورود به کوثر در معیت اهل بیت

و فرمود : وَ إِنَّ الْمُوجَعَ لَنَا قَلْبُهُ لَيَفْرَحُ يَوْمَ يَرَانَا عِنْدَ مَوْتِهِ فَرْحَةً لَا تَزَالُ تِلْكَ الْفَرْحَةُ فِي قَلْبِهِ حَتَّى يَرِدَ عَلَيْنَا الْحَوْضَ

كسى كه به خاطر ما قلبش دردناك شود وقتی ببیند هنگام مرگ ما نزد او حاضر شدیم چنان شاد می شود که این شادی او از قلبش خارج نمی شود تا اینکه در کنار حوض کوثر به ما بپیوندد .

کوثر ازاینکه محب اهل بیت نزدش می آید مسرور می شود

و نیز فرمودند : وَ إِنَّ الْكَوْثَرَ لَيَفْرَحُ بِمُحِبِّنَا إِذَا وَرَدَ عَلَيْهِ حَتَّى إِنَّهُ لَيُذِيقُهُ مِنْ ضُرُوبِ الطَّعَامِ مَا لَا يَشْتَهِي أَنْ يَصْدُرَ عَنْهُ

و هنگامى كه محبّ و دوست‏دار ما اهل بيت بر حوض كوثر وارد شود سرور و فرحی در كوثر پيدا می شود به حدّى كه انواع و اقسام اطعمه‏اى را به محب ما چشانده كه وى مايل‏ نيست طعم آن غذاها زائد گردد.

بهره مندی از نعمت نظر به کوثر و آشامیدن از آن

در ادامه این حدیث طولانی و پر برکت امام علیه السلام کوثر را وصف می نماید و … و به آن شیعه خوشبخت بشارت می دهد

أَمَا إِنَّكَ يَا ابْنَ كِرْدِينٍ مِمَّنْ تَرْوَى مِنْهُ وَ مَا مِنْ عَيْنٍ بَكَتْ لَنَا إِلَّا نُعِّمَتْ بِالنَّظَرِ إِلَى الْكَوْثَرِ- وَ سُقِيَتْ مِنْهُ مَنْ أَحَبَّنَا وَ إِنَّ الشَّارِبَ مِنْهُ لَيُعْطَى مِنَ اللَّذَّةِ وَ الطَّعْمِ وَ الشَّهْوَةِ لَهُ أَكْثَرَ مِمَّا يُعْطَاهُ مَنْ هُوَ دُونَهُ فِي حُبِّنَا

اى پسر كردين توجّه داشته باش تو از كسانى هستى كه از آب آن حوض مى‏آشامى. و نيست چشمى كه براى ما بگريد مگر آنكه از نعمت نظر نمودن به آب كوثر بهره‏مند شده و از آن سيراب مى‏گردد .الخ

اینکه کوثر چگونه از دیدن محب اهل بیت شاد می شود و نعمت نظر کردن بر کوثر چه نعمتی است جز با حصول علم حضوری برایمان حاصل نخواهد شد اما یقینا توفیقی است که جز برای محبین اهل بیت علیهم السلام حاصل نخواهد شد .

چشم گریان بر حسین در قیامت گریان نیست

امیرالمومنین علی علیه السلام نیز می فرماید : كُلُّ عَيْنٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بَاكِيَةٌ وَ كُلُّ عَيْنٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ سَاهِرَةٌ إِلَّا عَيْنُ مَنِ اخْتَصَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِكَرَامَتِهِ وَبَكَى‏عَلَى‏الْحُسَيْنِ‏وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِمَا انْتَهَكُوا بِهِ [7]

هر چشمی روز قیامت گریان است و  هر چشمی روز قیامت بیدار است مگر آن چشمی که خداوند به آن کرامتی داده باشد و بخاطر هتک حرمتی که بر حسین علیه السلام و آل محمد شده گریه کرده باشد .

گریه بر حسین نشانه ایمان

خود جناب سید الشهدا علیه السلام نیز می فرماید :أَنَاقَتِيلُ‏الْعَبْرَةِلَا يَذْكُرُنِي مُؤْمِنٌ إِلَّا بَكَى[8]

من کشته اشک چشمم ، هیچ مومنی  مرا یاد نمی کند مگر اینکه گریه می کند .

در این حدیث نورانی سید الشهدا علیه السلام می فرماید من کشته اشک چشمم یعنی من که در راه احیای حق و امحای باطل کشته شده ام باید برای من اشک ریخته شود و کسی که ذکر قضیه مرا بشنود و گریه نکند ایمان ندارد چرا که برایش احیاء حق و مبارزه برای از بین بردن ظلم و باطل اهمیت ندارد .

صلوات و رحمت خداوند

و جناب رسول الله صلی الله علیه و آله نیز که از مصیبتی که بر سید الشهدا علیه السلام خواهد گذشت باخبر بود می فرماید : أَلَا وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَىالْبَاكِينَ‏عَلَى‏الْحُسَيْنِ‏بْنِ عَلِيٍّ ع رَحْمَةً وَ شَفَقَةً، [9]

آگاه باشيد؛ خدا بر گريه‏كنندگان امام حسين عليه السّلام صلوات و رحمت ميفرستد.

شمول دعا و شفاعت حضرت زهرا در روز قیامت

ریحانه النبی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها هم برای گریه کنان بر فرزندش چنین دعا می فرماید : اللهمّ اشفعني فيمن بكى على مصيبته. فشفّعها اللّه فيهم.[10]

پروردگارا به من اجازه بده تا کسانی را که بر حسین علیه السلام گریه کرده اند را شفاعت کنم و خداوند تبارک و تعالی نیز آن حضرت را برایشان شفیعه قرار می دهد .

شمول استغفار و دعای سیدالشهداء علیه السلام

امام صادق علیه السلام نیز در جواب شخصی که در مورد سید الشهدا علیه السلام سوال کرد چنین پاسخ داد :إِنَّهُ لَعَنْ يَمِينِ الْعَرْشِ مُتَعَلِّقٌ بِهِ يَقُولُ- يَا رَبِّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي وَ إِنَّهُ لَيَنْظُرُ إِلَى زُوَّارِهِ وَ إِنَّهُ أَعْرَفُ بِهِمْ وَ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَ مَا فِي رِحَالِهِمْ مِنْ أَحَدِهِمْ بِوُلْدِهِ وَ إِنَّهُ لَيَنْظُرُ إِلَى مَنْ يَبْكِيهِ فَيَسْتَغْفِرُ لَهُ وَ يَسْأَلُ أَبَاهُ الِاسْتِغْفَارَ لَهُ وَ يَقُولُ أَيُّهَا الْبَاكِي لَوْ عَلِمْتَ مَا أَعَدَّ اللَّهُ لَكَ لَفَرِحْتَ أَكْثَرَ مِمَّا حَزِنْتَ وَ إِنَّهُ لَيَسْتَغْفِرُ لَهُ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ وَ خَطِيئَةٍ. [11]

حضرتش بر سمت راست عرش چنگ زده و به درگاه الهى عرض مى‏كند:

يا ربّ أنجز لي ما وعدتنى (آنچه را به من وعده دادى روانما).

و آن حضرت به زوّار خود نگريسته و به آنها و به اسماء ايشان و اسماء پدرانشان و آنچه در خورجين و بارشان مى‏باشد اعرف و آگاه‏تر از ايشان به فرزندشان مى‏باشد و نيز آن جناب به گريه‏كننده‏گانش نظر فرموده و براى آنها طلب آمرزش نموده و از پدر بزرگوارش درخواست استغفار براى ايشان مى‏نمايد و خطاب به كسانى كه برايش گريه مى‏كنند كرده و مى‏فرمايد:

كامل الزيارات / ترجمه ذهنى تهرانى، ص: 335

اى كسى كه گريه مى‏كنى اگر بدانى چه خدا برايت آماده نموده مسلّما سرور و شادى تو بيشتر از حزن و اندوهت مى‏گردد و اين حتمى است كه حقتعالى تمام گناهان و لغزشهاى تو را بواسطه اين اشکى كه ريخته‏اى مى‏آمرزد.

اشکی که بر حسین علیه السلام ریخته شود مایه گوارایی آب حیات است

حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله در مورد اشکی که در عزای امام حسین علیه السلام ریخته شود می فرماید :إِنَّ اللَّهَ لَيَأْمُرُ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ أَنْ يَتَلَقَّوْا دُمُوعَهُمُ الْمَصْبُوبَةَ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ إِلَى الْخُزَّانِ فِي الْجِنَانِ فَيَمْزُجُوهَا بِمَاءِ الْحَيَوَانِ فَتَزِيدُ عُذُوبَتُهَا وَ طِيبُهَا أَلْفَ ضِعْفِهَا[12]

خداى به ملائكه مقربين خود دستور ميدهد آن اشكهائى را كه در عزاى امام حسين عليه السّلام ريخته مى‏شود به خازنهاى بهشت دهند تا آنها را با آب حيات ممزوج نمايند و گوارائى آب حيات بدين وسيله هزار برابر آن خواهد شد.

آری اشکی که بر سید و سالار شهیدان ریخته شود نه اینکه آب حیات است بلکه خود موجب حیات آب حیات است .

محبوب ترین چشم در نزد خداوند

امام صادق علیه السلام در خدیثی طولانی می فرماید  : مَا عَيْنٌ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ وَ لَا عَبْرَةٌ مِنْ عَيْنٍ بَكَتْ وَ دَمَعَتْ عَلَيْهِ

هيچ چيزى از چشمى كه براى حسين گريه كند و اشكى كه براى امام حسين بريزد نزد خدا محبوب‏تر نخواهد بود.

پیوستن به پیامبر اکرم و حضرت زهرا سلام الله علیهما

و در ادامه می فرماید :وَ مَا مِنْ بَاكٍ يَبْكِيهِ إِلَّا وَ قَدْ وَصَلَ فَاطِمَةَ وَ أَسْعَدَهَا عَلَيْهِ وَ وَصَلَ رَسُولَ اللَّهِ ص وَ أَدَّى حَقَّنَا

هيچ كسى براى امام حسين گريه نمى‏كند مگر اينكه بفاطمه و به پيغمبر خدا خواهد رسيد و حق ما را ادا خواهد كرد .

سرور در قیامت

و باز می فرمایند :وَ مَا مِنْ عَبْدٍ يُحْشَرُ إِلَّا وَ عَيْنَاهُ بَاكِيَةٌ إِلَّا الْبَاكِينَ عَلَى جَدِّي فَإِنَّهُ يُحْشَرُ وَ عَيْنُهُ قَرِيرَةٌ وَ الْبِشَارَةُ تَلْقَاهُ وَ السُّرُورُ عَلَى وَجْهِهِ

هر بنده‏اى فرداى قيامت محشور شود چشمانش گريانند مگر آن چشم كه براى جدم حسين گريان باشد. زيرا او در حالى محشور مى‏شود كه چشمش (بجمال محمّد و آل اطهرش) روشن است. بشارتى به او داده مى‏شود و آثار سرور در صورتش ميباشد.

امان روز قیامت

وَ الْخَلْقُ فِي الْفَزَعِ وَ هُمْ آمِنُونَ

مردم در آن روز دچار جزع و فزع هستند غير از گريه‏كنندگان بر امام حسين كه در امان خواهند بود.

همنشینی و همصحبتی با سید الشهداء علیه السلام

و در ادامه چدیث چنین می فرماید : وَ الْخَلْقُ يُعْرَضُونَ وَ هُمْ حُدَّاثُ الْحُسَيْنِ ع تَحْتَ الْعَرْشِ وَ فِي ظِلِّ الْعَرْشِ- لَا يَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ يُقَالُ لَهُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَيَأْبَوْنَ وَ يَخْتَارُونَ مَجْلِسَهُ وَ حَدِيثَهُ وَ إِنَّ الْحُورَ لَتُرْسِلُ إِلَيْهِمْ إِنَّا قَدِ اشْتَقْنَاكُمْ مَعَ الْوِلْدَانِ الْمُخَلَّدِينَ فَمَا يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ إِلَيْهِمْ لِمَا يَرَوْنَ فِي مَجْلِسِهِمْ مِنَ السُّرُورِ وَ الْكَرَامَةِ وَ إِنَّ أَعْدَاءَهُمْ مِنْ بَيْنِ مَسْحُوبٍ بِنَاصِيَتِهِ إِلَى النَّارِ وَ مِنْ قَائِلٍ‏فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ‏وَ إِنَّهُمْ لَيُرَوْنَ مَنْزِلَهُمْ وَ مَا يَقْدِرُونَ أَنْ يَدْنُوا إِلَيْهِمْ وَ لَا يَصِلُونَ إِلَيْهِمْ وَ إِنَّ الْمَلَائِكَةَ لَتَأْتِيهِمْ بِالرِّسَالَةِ مِنْ أَزْوَاجِهِمْ وَ مِنْ خُزَّانِهِمْ‏عَلَى مَا أُعْطُوا مِنَ الْكَرَامَةِ فَيَقُولُونَ نَأْتِيكُمْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَيَرْجِعُونَ إِلَى أَزْوَاجِهِمْ بِمَقَالاتِهِمْ فَيَزْدَادُونَ إِلَيْهِمْ شَوْقاً إِذَا هُمْ خَبَّرُوهُمْ بِمَا هُمْ فِيهِ مِنَ الْكَرَامَةِ وَ قُرْبِهِمْ مِنَ الْحُسَيْنِ ع فَيَقُولُونَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَفَانَا الْفَزَعَ الْأَكْبَرَ وَ أَهْوَالَ الْقِيَامَةِ وَ نَجَّانَا مِمَّا كُنَّا نَخَافُ وَ يُؤْتَوْنَ بِالْمَرَاكِبِ وَ الرِّحَالِ عَلَى النَّجَائِبِ فَيَسْتَوُونَ عَلَيْهَا وَ هُمْ فِي الثَّنَاءِ عَلَى اللَّهِ وَ الْحَمْدِ لِلَّهِ وَ الصَّلَاةِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى آلِهِ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى مَنَازِلِهِمْ. [13]

 

مردم در آن روز براى حساب عرضه ميشوند. ولى گریه کنان بر سید الشهدا در زير سايه عرش با امام حسين عليه السلام گفتگو ميكنند و از بدى حساب خوفى ندارند. به ايشان گفته مى‏شود: داخل بهشت شويد، ولى نمى‏پذيرند، بلكه مجلس سخن گفتن با امام حسين را انتخاب مى‏كنند.

حور العين نزد آنان فرستاده ميشوند و به ايشان ميگويند: ما و اين غلمان‏ بهشتى مشتاق شما هستیم . ولى آنان براى آن سرور و كرامتى كه در مجلس امام حسين مى‏بينند سر بسوى حور العين بلند نمى‏كنند. ولى گروهى از دشمنان ايشان با صورت دچار آتش جهنم هستند و گروه ديگرى ميگويند: ما شفيع و دوست مهربانى نداريم.

آنان منزل و مأواى ايشان را مى‏بينند ولى قدرت ندارند كه به ايشان نزديك شوند و به ايشان برسند ملائكه از طرف زنان و خدام ايشان خبر مياورند كه داراى چه كرامت‏هائى ميباشند. ايشان ميگويند: بعدا نزد شما خواهيم آمد. وقتى ملائكه برميگردند و جواب ايشان را براى زنانشان ميبرند شوق زنانشان به ايشان بيشتر خواهد شد، زيرا ملائكه بزنانشان خبر ميدهند كه ايشان نزد امام حسين گرامى هستند، آنان ميگويند: سپاس مخصوص آن خدائى است كه ما را از فزع و هول بزرگ روز قيامت نجات داد.

سپس مركب و اسب‏هاى نجيبى براى آنان مياورند و آنان مشغول حمد و ثناء خدا و صلوات بر پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله ميباشند تا بمنزل‏هاى خود وارد ميشوند.

ضمانت امام صادق علیه السلام بر ثواب بی حد و حساب زیارت و گریه بر سید الشهداء علیه السلام

باز امام صادق علیه السلام در ضمن حدیثی می فرمایند : مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ ع يَوْمَ عَاشُورَاءَ إِلَى أَنْقَالَ‏ثُمَ‏لْيَنْدُبِ‏الْحُسَيْنَ‏ع وَ يَبْكِيهِ وَ يَأْمُرُ مَنْ فِي دَارِهِ مِمَّنْ لَا يَتَّقِيهِ بِالْبُكَاءِ عَلَيْهِ وَ يُقِيمُ فِي دَارِهِ مُصِيبَةً بِإِظْهَارِ الْجَزَعِ عَلَيْهِ وَ يَتَلَاقَوْنَ بِالْبُكَاءِ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فِي الْبُيُوتِ وَ لْيُعَزِّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِمُصَابِ الْحُسَيْنِ ع فَأَنَا ضَامِنٌ لَهُمْ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ جَمِيعَ هَذَا الثَّوَابِ أَيْ أَلْفَيْ أَلْفِ حَجَّةٍ وَ أَلْفَيْ أَلْفِ عُمْرَةٍ وَ أَلْفَيْ أَلْفِ غَزْوَةٍ إِلَى آخِرِ مَا تَقَدَّمَ فِي بَابِ زِيَارَتِهِ فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَفَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ أَنْتَ الضَّامِنُ لَهُمْ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ وَ الزَّعِيمُ بِهِ قَالَ أَنَا الضَّامِنُ لَهُمْ ذَلِكَ وَ الزَّعِيمُ لِمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ [14]

هر كه حسين علیه السلام را در روز عاشورا زيارت كند … سپس بر حسين عليه السلام ندبه کند و بر او بگريد و كسانى را كه در خانه‏اش امر كند هستند اگر از ايشان تقيه نمى ‏كند به گريستن بر آن حضرت امر كند و در خانه خود مصيبتى برای اظهار كردن جزع بر آن حضرت برپا دارد و يكديگر را برای مصيبت به حسين عليه السلام تعزيت بگويند و هرگاه بياورند اين عمل را من  ضامنم براى ايشان بر خدا جميع آن ثوابها راگفتم فداى تو شوم ضامن مى ‏شوى اين ثوابها را براى ايشان و كفيل مى ‏شوى اين ثوابها را؟ فرمودبلى من ضامنم و كفيلم از براى كسى كه اين عمل را بجا آورد.

و در این باب احادیث بسیار وارد شده که حقیر من باب نمونه به چند حدیث مبارک  و نورانی را اشاره کردم .

امید است خداوند ما را نیز جزو باکین حسین علیه السلام محسوب کند ، ان شاء الله

( اقل الطلاب ، حمید نامور )


[1] عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج‏1، ص: 300

[2] كامل الزيارات، النص، ص: 104

[3] كامل الزيارات، النص، ص: 100

[4] كامل الزيارات، النص، ص: 100

[5] كامل الزيارات، النص، ص: 100

[6] كامل الزيارات، النص، ص: 102

[7] عيون الحكم و المواعظ (لليثي)، ص: 398

[8] بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏44، ص: 279

[9] بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏44، ص: 304

[10] عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآيات و الأخبار و الأقوال (مستدرك سيدة النساء إلى الإمام الجواد، ج‏11-قسم-1-فاطمةس، ص: 340

[11] بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏27، ص: 300

[12]بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏44، ص: 305

[13] بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏45، ص: 207

[14]مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏10، ص: 315