سالهاست که امت رسول الله همچون ایتامی که والدین خود را از دست داده اند و هر روز تحت قیومیت فردی در می آیند ، دایه هر چقدر هم مهربان باشد جای مادر را نمی گیرد .

رسول الله فرمودند : « أَشَدُّ مِنْ يُتْمِ الْيَتِيمِ الَّذِي انْقَطَعَ عَنْ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ يُتْمُ يَتِيمٍ انْقَطَعَ عَنْ إِمَامِهِ وَ لَا يَقْدِرُ عَلَى الْوُصُولِ إِلَيْه » : ناگوارتر از يتيمى فرد بی پدر و مادر، يتيمى آن كسى است كه از امامش دور افتاده، و توان وصول به او را ندارد .

جرم ما چیست ؟ چرا سرگردانو بی سرپرستمانده ایم ؟

چه گناهی کرده ایم که خداوند امام و سرپرست ما را از ما گرفته است ؟

به چه دلیل امام زمانمان که باید بالای سرمان بود و در این آشفته بازار مارا به ساحل نجات می رساند خود را از ما پنهان کرده است ؟

می گویند دلیل غیبت عدم آمادگی مردم بوده است و ترس از جان امام ، آری شاید1200 سال قبل شیعه کم بود و دشمن زیاد بود ولی اکنون با وجود این همه دوست دار اهل بیت چرا امام باز نمی گردد ؟

آیا مردم آماده نیستیند ؟

می گویند امام وقتی می آید که مردم بخواهند ، این همه ندبه و دعای فرج ، پس چرا آن عزیز تعلل می کند ؟

آیا مردم امام را نمی خواهند ؟

وقتی به تاریخ نگاه می کنیم و میبینیم با امیر المومنین و سایر ائمه چه کردند دلمان آتش می گیرد ، اهل کوفه را لعن می کنیم به خاطر آن معامله ای که با اهل بیت کردند آن ابواب علم و رحمت و برکت الهی را به کیسه های زر فروختند .

ما که شیعه هستیم ، هرگز با امام خود این معامله را نمی کنیم ، مگر ما اهل کوفه ایم ؟

یعنی ممکن است که شیعه رای خود را به کیسه های زر بفروشد ؟

تاریخ را باید خواند نه برای سرگرمی بلکه برای عبرت ، ما که از علی علیه السلام دم می زنیم ومگر می شود زیرپرچم معاویه شمشیر بزنیم ؟

خداوند در قرآن حکیم می فرماید : انّ الله لا يُغيِّرُ ما بقوم حتّي يغيّرو ما بانفسهم ، سرنوشت هیچ قومی عوض نمی شود مگر به دست خود آن قوم ، یعنی ما نیز خودمان این سرگردانی و بی سرپرستی را انتخاب کرده ایم ؟

برادر و خواهر من اگر امروز من و شما بی سرپرست و امام رها شده ایم و در طوفان بلایای آخرالزمان گرفتار شده ایم نه این خواست خداوند است نه تقصیر گذشتگان است و نه تقصیر دشمنانمان ،مقصر خودمان هستیم ، من و شما و برادرانمان ، همان هایی که سنگ علی به سینه می زنند و دعای ندبه می خوانند و العجل سر می دهند .

مقصر من و شمایی هستیم که منتظریم تا دنیا پر از فساد شود آنگاه مهدی بیاید .

دلیل غیبت امام و عزیز ما بی لیاقتی من و تو است ، دلیل غیبت حقارت نفوس ماست .

مهدی وقتی می آید که مردم حق را بخواهند و حق را انتخاب کنند و جان را در راه حق بدهند .

چرا امام زمان ظهور کند در حالی که مردم هنوز قدرت تشخیص و انتخاب حق از باطل را ندارند ؟ سی سال از انقلاب اسلامی گذشته است و مردم نفهمیده اند حق کیست و باطل کیست و منافق کیست .

مردمی هم که باطل را می بینند و می شناسند باز به خاطر چند هزار تومان حق را به باطل می فروشند ، با چشم خود می بینند فلان آقای کاندید با عوام فریبی و وعده های کذایی و نهار و شام دست و پا میزند تا به هر قیمت ممکن به صندلی قدرت برسد ولی باز حاضرند بخاطر رسیدن به چند هزار تومان هم که شده به او رای بدهند ، آخر سر هم نق می زنند که هر که پایش به پست و مقام می رسد خیانت می کند ، خیانت را اول من و شما می کنیم که به سراغ حق نمی رویم و به دست و پایش نمی افتیم که مسئولیت ما را بر عهده بگیرد وقتی هم که فاسدان و فاسقان به میدان می آیند هر که زرش بیشتر بود اورا سرپرست خود می کنیم .

این همان جریانیست که علی علیه السلام را خانه نشین کرد ، مردم آن زمان رای خود را به کیسه های زر فروختند و به معاویه رای دادند اکنون ما با چند ریال به عمر و عاص ها رای می دهیم و داغ جگر علی را تازه می کنیم

وقتی سراغ حق نروی باطل به سراغ تو می آید در زمان امام حسین و سید الشهدا علیهما السلام نیز اینگونه شد ، عده ای حق را شناختند و سکوت کردند ، عده ای کور و جاهل ماندند و به باطل رای دادند و عده ای حق را شناختند و رای خود را به درهم و دینار فروختند .

مگر اکنون اینگونه نیست ؟

اگر همین مردم در زمان پیامبر بود باز سقیفه اتفاق می افتاد و علی خانه نشین می شد ، باز نهروان تکرار می شد و صلح بر حسن تحمیل میشد و حسین به مسلخ می رفت .

در انتخابات 88 دیدیم چه شد ، اگر نبود لطف الهی علی زمان را خانه نشین می کردند .

در این سی و چند سال چقدر به مالک ها رای داده ایم و چقدر عمر عاص ها و معاویه ها را سر کار آورده ایم ؟

برایتان عجیب نباشد چطور مردم علی علیه السلام را انکار می کردند و او را فاسد و بی نماز می دانستند و او را تنها گذاشتند ، به زمان خودمان بنگر ، در مورد علی زمان چه دیدگاه هایی وجود دارد ؟ چقدر از افراد هستند که فریب عمر و عاص های داخل و خارج نشین را خورده اند و علی مولود کعبه ولایت را انکار می کنند و به او تهمت هایی می زنند که لایق خودشان است !

این غیبت و این غربت بر اثر جهل ما و بی لیاقتی ماست ، امام وقتی ظهور می کند که حداقل 313 نفر حق را بشناسند و قلبهایشان مانند کوه استوار باشد و شیعیان غربال گردند .

معمّر بن خلّاد گويد: شنيدم امام رضا عليه السّلام (اين آيه را تلاوت) مى‏فرمود: «آيا مردم پنداشته‏اند كه تنها به اينكه بگويند ايمان آورديم رها مى‏شوند و ايشان مورد آزمايش قرار نخواهند گرفت» سپس به من فرمود آزمايش چيست؟ عرض كردم:

فدايت شوم آنچه به نظر ما مى‏رسد عبارت از گرفتارى در دين است پس فرمود: گرفتار و مبتلا مى‏شوند همچنان كه طلا گرفتار (بوته آزمايش) مى‏شود سپس فرمود: خالص مى‏شوند همچنان كه طلا (پس از رفتن در بوته آزمايش و كوره) خالص مى‏شود».

بلی اینگونه نیست که هرکس که به لب دعای ظهور کرد خداوند او را از منتظرین بداند یا هرکسهیئت رفت و اهل بیت را دوست داشت و برای آنها گریه کردامتحان نگرددبلکه غربال خواهیم شد ، امتحان خواهیم شد ، مایی که در امتحانات ابتدایی مانند انتخابات رفوزه می شویم وای به حالمان در فتنه های بزرگتر .

عبد اللَّه بن حمّاد از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه يكى از ياران آن حضرت بر او وارد شد و عرض كرد: فدايت گردم، به خدا قسم من شما و هر كس دوستدار شماست دوست مى‏دارم اى سرورم چقدر شيعه شما زيادست، حضرت فرمود: بگو آنان چه مقدارند؟ عرض كرد: بسيار زياد، حضرت فرمود: مى‏توانى آنان را بشمارى؟ عرض كرد: تعدادشان بيشتر از اينها است، پس امام صادق عليه السّلام فرمود:

آگاه باش هر گاه آن عدّه وصف شده كه سيصد و ده نفر و اندى هستند شمارشان كامل شود، آنگاه چنان كه شما مى‏خواهيد خواهد شد، لكن شيعه ما كسى است كه صدايش از حدّ گوش خودش نمى‏گذرد ( نامه سرگشاده نمی نویسد ) و نيز كينه و ناراحتى درونش از حدّ پيكر او تجاوز نمى‏كند، و ما را آشكار نمى‏ستايد و با دشمنان ما نمى‏ستيزد ( تقیه می کند )، و با عيبجويان ما هم‏نشينى نمى‏كند، و با بدگويان ما هم سخن نمى‏شود و آنان را كه با ما دشمن هستند دوست نمى‏دارد و با دوستان ما دشمنى نمى‏ورزد؛

عرض كردم پس چه كنم با اين شيعه گوناگون كه گويند ما بر طريق تشيّع هستيم؟ فرمود: اينان خود گرفتار جدائى و آزمايش خواهند گشت و تبديل و جابجائى در ميانشان رخ خواهد داد و به قحطى و كمبود كه نابودشان سازد (مبتلا شوند) و شمشيرى كه خونشان بريزد و اختلافاتى بهم رسد كه پراكنده‏شان كند.

همانا شيعه ما كسى است كه همچون سگان پارس نكند و همانند كلاغ حرص نورزد و نزد مردم به گدائى دست نيازد اگر چه از گرسنگى بميرد،

عرض كردم: فدايت شوم چنين افرادى را كه بدين صفت موصوف‏اند در كجا جستجو كنم؟ فرمود: آنان را در گوشه و كنار زمين بجوى، آنان كسانى هستند كه زندگى سبكى دارند و خانه بدوش هستند كه اگر حاضر باشند شناخته نمى‏شوند و اگر از نظرها پنهان شوند كسى متوجّه آنان نمى‏گردد و اگر بيمار شوند عيادت نمى‏شوند و اگر خواستگارى كنند با آنان ازدواج نشود، و اگر وفات يابند بر جنازه آنان كسى حضور نيابد، آنان كسانى‏اند كه در اموالشان با يك ديگر مواسات مى‏كنند و در آرامگاه خود با يك ديگر ديدار و ملاقات دارند و خواسته‏هايشان با يك ديگر برخورد و اختلاف پيدا نمى‏كند هر چند از شهرهاى گوناگون باشند».(غيبت نعمانى-ترجمه غفارى، ص: 291 )

چه تضمینی وجود دارد که ما از آن شیعیان باشیم در حالی که نامه سرگشاده می نویسیم و در برخورد با مسایل غرض ورزی و یک دندگی می کنیم و برای هم شاخ و شانه می کشیم و حق را قربانی اثبات خود می کنیم و دشمنان دین را دوستان خود مینامیم و در مقابل دوستان خداوند تکبر می کنیم ؟

و چگونه است حال آن ابلهانی که اینان را یاوران حضرت مهدی و فرمانده سپاه آن حضرت معرفی می کنند ؟

ظهور امام زمان تنها راه نجاتمان

چه کنیم که ریزش نکنیم و جزء رفوزه ها نباشیم .

امامان علیهم السلام ریسمانان الهی هستند که هرکه به آنان چنگ زند گمراه نمی گردد و به منزل هدایت می رسد این مخازن علم الهی و ابواب رحمت خداوند برای جلوگیری از ریزش ما در زمان غیبتشان دستور العمل های لازم را صادر فرمودن اند :

توقیع مقدسی که شیخ صدوق از اسحاق بن یعقوب نقل می کند که حضرت ولی عصر علیه السلام در پاسخ به پرسشهای او به خط مبارکشان نوشتند: «و اما الحوادث الواقعه فارجعوا فيها الي رواة حديثنا فانهم حجتي عليكم و انا حجة الله عليهم». در رویداد هایی که اتفاق می افتد به راویان حدیث ما مراجعه کنید زیرا آنها حجت من بر شما و من حجت خدا بر آنها هستم .(وسائل الشیعه، ج 27، ص 140)

امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرموده: علماى شيعه ما همچون مرزداران، مانع يورش شياطين به شيعيان ناتوان شده، و جلوى غلبه ناصبان شيطان صفت را مى‏گيرند. پس بدانيد هر كه اين گونه در مقام دفاع از شيعيان ما برآيد فضيلتش از جهادكننده با روم و ترك و خزر، هزاران بار بيشتر است، زيرا آن از كيش پيروان ما دفاع مى‏كند و اين از جسم آنان.

و به اسنادى كه گذشت از امام هادى عليه السّلام نقل است كه فرمود: اگر در پس غيبت امام قائم عليه السّلام علمائى نبودند كه داعى بسوى او بوده و اشاره به او كنند، و با براهين الهى از او دفاع نمايند، و بندگان مستضعف خدا را از دام ابليس و اعوانش برهانند، و از بند نواصب (دشمنان اهل بيت) رهايى بخشند، همه مردم از دين خدا دست كشيده و مرتدّ مى‏شدند. لكن علماء كسانى هستند كه زمام قلوب شيعيان ضعيف ما را در دست داشته و مهار مى‏كنند، همچون ناخداى كشتى كه سكّان آن را در دست دارد. اين گروه همان شخصيتهاى برتر و افضل در نزد خداوند با عزّت و جلال مى‏باشند.

آری راه نجات در زمان غیبت امام زمان علیه السلام مراجعه به فقهایی است که راویان و عاملان احادیث اهل بیت علیه السلم هستند ، هر کس جا پای آنان بگذارد نجات می یابد و هر که مخالفت آنان کند گمراه می شود .امام خامنه ای روحی له الفداء

امام صادق علیه السلام فرمودند: «هر کس از شما حدیث ما را نقل می کند و در حلال و حرام ما نظر دارد و احکام مارا می شناسد به حکومت او رضایت دهید . همانا من اورا حاکم شما قرار دادم پس وقتی او به حکم ما حکم کرد اگر قبول نشود سبک شمردن حکم خداست و رد بر ماست و رد ما رد خداست و آن در حد شرک به خداست » ( اصول کافی، ج 1، ص 67؛ وسائل الشیعه، ج 18، ص 98.. )

چقدر یاور علی بوده ایم و چقدر فریب قرآن های بر نیزه را خورده ایم ؟