اولا امکان ازدواج  انسان با اجنه عقلا وجود دارد و ثانیا وقوعا نیز فرض شده است و شواهدی وجود دارد که امکان وقوعی را اثبات می کند : خدا در قرآن در مورد حوریان بهشتی می فرمایند:
حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِی الْخِیامِ لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ(رحمن:، ۷۲ و ۷۴.) در بهشت (برای بهشتیان) زنان سیاه چشمی که هرگز از خیمه ها بیرون نمی شوند وجود دارد، زنانی که قبل از بهشتیان نه انس و نه جنی با آنها تماس جنسی نداشته است.
از این آیه به خوبی روشن است که جنّ همانند انسان می تواند تماس جنسی داشته باشد و این کار را هم قبلاً به طور یقین انجام می داده، به طوری که آنها هم دارای اولاد هستند.( کهف: ۵۰.) بنابراین ثابت شد که جنّ دارای شهوت می باشد.

اما اینکه جن با انسان مناکحه می تواند داشته باشد یا نه؟ باید گفت که:
از پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ نقل شده است که ایشان از نکاح جنّ نهی کرده اند.( ر.ک: بحارالانوار، علامه مجلسی، مؤسسه الوفاء، بیروت ـ لبنان، ۱۴۰۴ هـ ق، ج ۶۰، ص ۳۱۰، باب ۳.) و این حدیث شریف می رساند که مناکحه جنّ و انس ممکن است و الّا نهی از غیر ممکن معنی ندارد!